Rust
Vanavond heb ik het gevonden.
Ik was al gestopt met zoeken. Had al geaccepteerd dat ik het niet zou vinden. Dat ik er mee moest leren leven, dat ik het niet zou mogen bezitten. Ik had het niet eens meer verwacht. Was rusteloos op zoek geweest. En ineens was het er.
Weet niet hoe lang het blijft. Maakt ook niet uit. Maar ik hoop wel dat ik het even mag houden. Een jaartje ofzo. Of misschien een maand. In elk geval een week.
