Harteliefjes

Ik heb een zwak voor erudiete mannen. Een man die welbespraakt is, die  volzin achter volzin zonder “uh” kan uitspreken, en woorden gebruikt die het predikaat “ware proza” verdienen, daar krijg ik het warm van. Ik smelt, meestal terplekke. Niet iemand die stotterend bekent dat ie me graag nog eens wil zien, vanwege mijn mooie lach en haren, maar een man die in meesterlijke proza mij nieuwe filosfische en theoretische inzichten (lees: eigen, veelal beperkt gestaafde mening)  verschaft.  

Erudiete mannen kennen (slechts) een maar. Ze zijn niet warm. Niet lief. Niet troostend. Erudiete mannen kennen alleen de passie voor het eigen inzicht, de eigen theorie. Erudiete mannen geloven niet in emoties of althans niet in het ongebreideld uiten daarvan.   

Kent iemand nog een warme, lieve en bij tijd en wijle erudiete man?