Harteliefjes

Er zijn vijf soorten gesprekken. Ja, echt waar. Het hoort bij mijn ziekelijke neiging om de wereld overzichtelijk te maken.  

De meest basale der gesprekstypen is de “chit-chat”. Maar let op, want de scheidslijn tussen chit-chat en het zogenaamde vrouwengesprek is dun. Want waar houdt chit-chat precies op, en waar wordt het een “vrouwengesprek”? Gesprekken in de trant van: “wist je dat die dat gedaan heeft, wie denkt ze wel niet wie zij is, of als ik haar was, dan zou ik dit en/of dat doen.”  

De tweede categorie is het zogenaamde ouwehoer-gesprek. Veelal geanimeerd en met humor doorspekt. Kenmerkend van deze gesprekken is herhaling (te vaak en te veel) en doordraven.  Een dunne scheidslijn met het typische “mannengesprek”.  

De volgende categorie is het filosofische gesprek, in de volksmond “pretentieus gelul”, waarbij vooral wordt gesproken in de derde persoon en quotes van Spinoza worden aangehaald om hun stelling kracht bij te zetten.  

Categorie vier is het beroemde (of beruchte) flirtgesprek. Niet het makkelijkste gesprek, want het vereist zelfvertrouwen, humor en empathie (tussen de gesproken regels lezen en lichaamstaal verstaan); een van de ingewikkeldste combinaties van interactie en interpretatie. Bij het verkeerd lezen van elkaar, is het gedoemd tot teleurstelling. 

En tot slot: de ontboezeming! Vindt plaats na het nuttigen van de nodige alcohol en meestal in een duistere omgeving. Bij dit gesprek wordt het achterste van de tong getoond, vaak het begin van een vriendschap of van verdichting van relaties.

Ik moet eerlijk bekennen dat het niet mijn theorie is. Hij is gejat. En hoewel niet waterdicht, voelt ie bijzonder goed. Heb besloten het mezelf toe te eigenen. Weer een stukje orde in de wereld.  

Mijn wereld dan.