Met terugwerkende kracht
Ze is minnares geworden. Ineens. Ik hoor je denken, dat kan niet, niet zomaar. Maar het is waar. In omgekeerde volgorde. Ze kwam hem tegen in het Vondelpark, mooie jongen, zachte blik. Had een T-shirt aan met Gromit erop, ze vroeg wat hij met Wallace had gedaan. Ze besloot met hem mee te gaan. Hij bleek meer dan een mooie jongen met een zachte blik. Hij wist haar te boeien, te interesseren, pestte haar, liefkoosde haar, aanbad haar, beminde haar.
Spannend, onderzoekend, aftastend…..
Hij wordt vader. Bij zijn ex. Ze gaan het samen proberen. Ze besloot afscheid te nemen, kon het niet. Ze is nu die ander. Met terugwerkende kracht.
Eigen schuld
Kwam een kunstenaar tegen. Schitterende plaatjes. Om stil van te worden. Hij daagde me uit. Liet me natuurlijk niet kennen. Vroeg of ik in opdracht kon schrijven. Als hij de indruk aanleverde. Natuurlijk kon ik dat. Natuurlijk kan ik dat. Pff, easy! Hij stuurde me prachtige foto’s. Werd er stil van. Ben er nog steeds stil van.
Hopelijk ligt zijn internetverbinding eruit.
Angst, ego of toch biologische tijdbom?
Als vrouwelijke single begeef ik me regelmatig in het gezelschap van een mannelijke single. En niet altijd met de intentie om te verkennen of dit de man van mijn dromen is of tenminste een potentieel feestje voor één nacht. Soms of meestal omdat het toevallig een vrijgezel betreft en praktisch omdat vrijgezelle mannen over het algemeen meer tijd hebben of in elk geval geen jaloerse vriendin hebben die het niet zo leuk vindt dat haar vriend met een vrijgezelle vrouw op pad is. Met een vrijgezelle man is het simpelweg gemakkelijker afspreken dan met een niet-vrijgezelle man.
Er is altijd één grote maar bij dergelijke afspraken. Dit komt alleen al omdat iedereen deze afspraken een date noemt en niet een afspraak. Daarmee wordt het beladen. Ik vermoed dat de man in kwestie dan denkt dat de vrouw in kwestie, in casu ik, bezig is met het verkennen of hij de Lees de rest van dit onderwerp »
“A nice place where we can have some fun……and be ourselves.”
Soms komt er ineens een juweeltje van een film voorbij. Met een ijzersterke cast en schitterende dialogen. Waar geen woord te veel of te weinig is. Waar over elke zin is nagedacht. Waar alles klopt. En waarin antwoorden worden gegeven. Zo’n film is “Infamous”.
Al is het alleen maar omdat hij het antwoord geeft op op de vraag waar we eigenlijk het allemaal het liefst zouden willen zijn.
Dipje
De dertigersdip, kenmerken: moeite met het maken van de overvloedige hoeveelheid keuzes, last van verwachtingen (die van je zelf en van anderen), rusteloos. Continu de vraag: “Is dit alles?”
Ik herken de symptomen. En niet alleen bij mezelf. De laatste tijd bij nagenoeg alle mensen met wie ik me omring. Bij voorkeur in een kroeg, op een barkruk, waarbij we starend in een bierglas, mijmeren over de grote vragen van het leven. Allebei zijn we getekend. Wat heet, getekend? Maar we dragen allemaal onze littekens. De een wat groter dan de ander. Soms dieper, soms wat ouder. Littekens die ons gemaakt hebben tot wat we zijn, maar ook bijdragen aan de angst om nieuwe paden te betreden. Immers, done that, seen it, didn’t like it, dus niet weer doen. En zo bouwen we onze eigen muurtjes, lopen alleen de veilige paden af (door niet te kiezen), waardoor onze angsten alleen maar bewaarheid worden.
Googlen levert meer dan 1000 hits, maar geen antwoorden. Gelukkig wel een geruststelling. Als we uit deze dertigersdip komen, is de kans op een midlifecrisis aanzienlijk minder. Kan niet wachten om 40 te worden.
Op alles rijmt wel iets….
Betrap mezelf erop dat ik regelmatig hardop lach als ik alleen ben. Tegen mezelf praat. Omdat ik aan het genieten ben van het post-lease-autotijdperk. Omdat ik elke dag op de fiets zit en er van geniet. Ja, ook als het regent. Want het is niet waar wat ze beweren, het regent niet altijd in Nederland. Ik heb de afgelopen twee maanden nog niet een keer iets tegen de regen aangetrokken. En het was de natste julimaand sinds ever. En die ene keer dat ik wel nat ben geregend, was het warm. Warme regen op je gezicht, op je schouders, tussen je tenen. Heerlijk! Hoop dat ik een blije fietser blijf. So far so good.
Ga binnenkort het IJsselmeer rondfietsen.
