Waar doen we het allemaal ook al weer voor?
“Zinnige dingen doen, zodat zinnige mensen zinnige dingen over je zeggen….”
Ik heb geen flauw idee wat hij bedoelt. Maar hij zei het stellig en overtuigd. En daardoor klinkt het bijzonder plausibel. Hier doe ik het wel voor.
Met een hoofdletter L…
Natuurlijk ligt het genuanceerder. En dus complexer. Vriend R. (“Alleen verantwoordelijk voor jezelf…”) blijkt stapel te zijn op scharrel. Scharrel blijkt geen leeghoofdig dom blondje. Vriend R. vindt alleen dat hij haar niet verdient. Het niet verdient. Grootse Liefde. Want eerst moet daaraan voorafgaand het Grote Lijden plaatsvinden. Met een hoofdletter L.
Waarom twijfel, als je ook kan genieten? Waarom treuren als je ook lol kunt hebben? Waarom verlangen als het binnen handbereik is?
Waar zijn we de kunst van het genieten van het nu verleerd?
