Stikjaloers?

4 november, 2008 at 10:03 pm (Verhaaltje, Vraag)

 

Ze is verliefd. Echt. Tot over haar over oren. En alle cliché’s blijken waar. Verliefde mensen zijn het ergste soort. En zij steekt de kroon. Ze is  strontirritant. Onbereikbaar voor vrienden, giechelt te pas en te onpas als gevolg van onpasselijke binnenpretjes, bazelt en stottert  over hoe leuk hij wel niet is. Bij Gods gratie krijg ik 30 minuten zendtijd, theetijd. Ik zie het niet. Echt niet. In mijn oren klinkt ie als een sukkel.  Ze noemt hem lief, knus, grappig, warrig, maar niet een keer hoor ik haar over zijn goddelijke lijf, zijn woeste haardos, zijn kunsten in bed. Geen woord over zijn intellect, zijn verbale kwaliteiten of zijn strakke kaken. En dat stomme gegiechel de hele tijd, haar onsamenhangende zinnen. Waar is ze gebleven, die intelligente, onafhankelijke vrouw? Die meer gelooft in hoofd dan hart?

 

Ik mis haar, wil haar terug. Of ben ik gewoon stikjaloers?

2 Reacties

  1. L zei,

    11 november, 2008 bij 2:13 pm

    Lieve Pui,
    Buitengewoon irritant soms, maar ook héél prachtig.
    En heel mooi door Sam Brow en the Beautiful South onder woorden gebracht:

    Every lover is not
    necessarily sane
    He’s temporarily out of order
    And when
    you put your hand on your hart
    to make another new start…
    That’s a beautiful kind of crazy!

    Beantwoord

  2. Lars zei,

    11 november, 2008 bij 7:47 pm

    Jealousy is just a manner for the disparity of men
    To avoid the consequential damage they place in their own head
    However, it should not be taken light
    As all it shows is your own matter of affection for emotion

    Hey you…tijd geleden, alles goed?

    Beantwoord

Plaats een reactie